جعبه نوشته

جعبه نوشته

 خراسان جنوبی دارای قابلیت‌های متعددی است که از جمله آن می‌توان به ذخایر معدنی شامل سنگ‌های قیمتی و نیمه قیمتی اشاره کرد که زیبایی و تنوع رنگ از مهمترین برجستگی آنها است.

روستای خور، کوه تَشتاب، روستای بمرود قاین، روستای بُرجَک از جمله مناطق غنی از سنگ‌های قیمتی و نیمه‌قیمتی است که بیشتر ذخایر استان در آن وجود دارد.

افرادی در استان هستند که با علاقه و اهمیت به رشد صنعت گوهرتراشی تلاش می‌کنند و کارگاهی احداث کرده‌اند و با به کارگیری چند نفر و آموزش به سایر افراد فرصت شغلی خوبی را فراهم کرده‌اند که حسین خرمی از روستای خور شهرستان خوسف از جمله این افراد است.

وی که حدود ۱۰ سال قبل در پی چرای گوسفندان در صحرای اطراف روستای خور بود، برق و زیبایی سنگی در دل بیابان نگاهش را به خود جلب کرد و تنها به خاطر اینکه از رنگ و نقش آن خوشش آمده بود، آن را برای استفاده در دکور خانه خود به منزل آورد.

هیچ وقت با خودش فکر نمی‌کرد که این سنگ رنگارنگ و زیبا که توجهش را به خود جلب کرده گوهر نابی است که خیلی‌ها در پی آنند تا از آن درآمد کسب کنند.

چند سالی از این ماجرا می‌گذرد و مسافرانی از اصفهان به خور آمده بودند و سراغ سنگ می‌گرفتند که او سنگ‌ را به آنان نشان می‌دهد که از تعریف و تمجیدشان متوجه می‌شود که این نوعی سنگ قیمتی از نوع عقیق است اما محلی که آن‌ را یافته بود لو نمی‌دهد.

از آن پس هر زمان که برای چرای دام‌ها به بیابان می‌رود، جست‌وجوگر عقیق می‌شود و بعدها خودش به دنبال آموختن فوت و فن گوهرتراشی می‌رود که امروز استاد گوهر تراشی عقیق‌های رنگارنگ در روستای خور خوسف است و این حرفه را به کمک کمیته امداد به سایر افراد روستا نیز آموزش داده است.

به طوری که در حال حاضر بیش از ۵۰ کارگاه گوهرتراشی در روستای خور فعال است و در هر خانه‌ای از اهالی این روستا را که بزنی به طور حتم با کیسه‌هایی از عقیق‌های رنگارنگ که در گوشه و کنار این خانه‌ها جا خوش کرده است مواجه می‌شویم.

بازاریابی؛ مشکل اصلی گوهرتراشان

خرمی گوهرتراش روستای خور در گفت و گو با خبرنگار ایرنا گفت: خدا رو شکر بعد از سالها تلاش فراوان دستمان به دهانمان می‌رسد و از گوهرتراشی در این شرایط خشکسالی درآمدی داریم و محتاج کسی نیستیم.

وی بیان کرد: بازاریابی مهمترین مشکل این صنعت است چرا که مهمترین آروزی هر هنرمندی امید به فروش محصولاتش است.

این صنعتگر گفت: باید مسوولان حمایت کنند تا چرخه این صنعت در روستا تکمیل شود چرا که با سوار کردن همین نگین‌های عقیق برروی زیورآلات مختلف، قیمت کارمان چند برابر می‌شود.

خرمی ادامه داد: نیاز است با توجه به وجود تجهیزات در روستا، آموزش‌های رکاب زنی انگشتر و سایر زیورآلات به ما ارائه شود و با تنوع‌بخشی به محصولات مشکلی در فروش نخواهیم داشت.

چرخه گوهرتراشی تکمیل شود

یکی دیگر از صنعتگران گوهرتراش خوسف هم گفت: سنگ‌های عقیق که بیشتر از نوع عقیق کاملین قرمز، سبز خزه‌ای، اونیکس مشکی و سارد است را از بیابان اطراف روستا پیدا می‌کنیم.

نجیبه نوخواه افزود: مردم روستاهای خور این سنگ‌ها را در کارگاه تولیدی و خانگی تبدیل به انواع نگین می‌کنند و با حضور در نمایشگاه‌های مختلف به فروش می‌رسانند.

وی با بیان اینکه از فعالیت در این صنعت راضی هستیم اما با حمایت‌های مختلف مسوولان این صنعت می‌تواند خیلی بیشتر از این هم رونق داشته باشد، اضافه کرد: در حال حاضر که با خشکسالی‌های مختلف دامپروری و کشاورزی صرفه‌ای ندارند، فعالیت در این صنعت اشتغال و درآمدی برای اهالی روستا ایجاد کرده‌ است.

نوخواه گفت: مواد اولیه این صنعت را به صورت رایگان از بیابان جمع‌آوری می‌کنیم که این خود یک پتانسیل است.

وی بیان کرد: اگر مسوولان در زمینه بازاریابی، خرید تجهیزات بروز، تکمیل چرخه این صنعت به خصوص تولید رکاب انگشتر و سایر نقرجات و آموزش‌های تخصصی ما را حمایت کنند، روستای ما نه تنها محروم نیست بلکه در زمینه گوهرتراشی، اشتغال و درآمد می‌تواند در سطح کشور و استان نیز نمونه باشد.

این گوهرتراش ادامه داد: اکنون هم بیش از ۴۰ کارگاه گوهرتراشی در این روستا فعال است و مردم به صورت خودجوش این صنعت را فرا گرفته‌اند و در این صنعت فعالیت دارند.

نوخواه گفت: شنیده شده که معادن عقیق اطراف روستای توسط سازمان صنعت، معدن و تجارت به مزایده گذاشته شده که با این اقدام نان مردم خور آجر می‌شود که باید مسوولان از این اقدام جلوگیری کنند.

وی با اشاره به اینکه اگر محصولات متنوع ایجاد کنیم، فروش بهتری داریم، اضافه کرد: برای فروش بهتر حتما باید چرخه تولید این صنعت در روستا تکمیل شود و مردم خودشان زیورآلات متنوع تولید کنند و فقط روی تولید نگین کار نکنند.

 به گفته وی اگر بازار دائمی باشد و هرچه را تولید می‌کنیم به موقع خریداری شود به طور حتم کارمان بیشتر از حال حاضر رونق می‌گیرد، درآمد این هنر هر چند هنوز بازار عمده خود را پیدا نکرده اما خوب است.

نوخواه عنوان کرد: مسوولان پیش از این دستگاه ساخت رکاب انگشتر را در روستا مستقر کردند و نیاز است آموزش‌های لازم و تخصصی را هم ارائه کنند تا با تکمیل چرخه این صنعت در روستا، دست دلالان قطع شود.

خور روستای ملی گوهر سنگ‌ها

مدیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوسف هم گفت: در حال حاضر ۵۰ کارگاه تولیدی و خانگی گوهرتراشی در روستای خور شهرستان وجود دارد و تعداد زیادی از افراد این روستا در این صنعت مشغول به فعالیت هستند.

علی صالحی افزود: روستای خور به صورت موقت و مشروط به عنوان روستای گوهر سنگ‌ها ثبت ملی شده‌ است و سازمان میراث فرهنگی به ما فرصت داده که برای ثبت روستا به صورت دائم به عنوان روستای ملی گوهرتراشی، تعداد کارگاه‌های روستا را به ۱۰۰ یا ۱۵۰ کارگاه افزایش دهیم.

وی گفت: تلاش ما این است که تا پایان سال جاری تعداد کارگاه‌های گوهرتراشی روستای خور را با همکاری بخش خصوصی افزایش دهیم.

صالحی اظهار داشت: امسال تعداد ۱۰ نفر را برای دریافت تسهیلات در این بخش و راه‌اندازی کارگاه به صندوق کارآفرینی امید معرفی کرده‌ایم.

وی دشت عقیق روستای خور را یکی از پتانسیل‌های شهرستان ذکر و اضافه کرد: مردم سنگ‌های قیمتی و نیمه قیمتی را از این دشت جمع‌آوری و در داخل روستا به نگین تبدیل می‌کنند.

مدیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوسف با تاکید بر اینکه گوهرتراشان شهرستان به آموزش‌های تخصصی در این بخش نیاز دارند، اضافه کرد: به خاطر کمبود اعتبار نمی‌توانیم آموزش‌های تخصصی را به صنعتگران ارائه دهیم.

صالحی افزود: نیاز است در روستای خور چرخه عقیق‌سازی تکمیل شود و هم اکنون صنعتگران رکاب انگشتر را از جاهای دیگر و خارج از استان سفارش می‌دهند و سنگ‌ها را می‌تراشند و روی آن کار می‌گذارند.

وی گفت: به زودی تفاهم‌نامه‌ای با اداره کل فنی و حرفه‌ای و کمیته امداد خراسان جنوبی خواهیم داشت تا چرخه این صنعت در شهرستان تکمیل شود و ارزش افزوده بیشتری برای صنعتگران ایجاد شود.

صالحی افزود: نیاز است که صنعتگران نیز محصولات متنوع‌تری و به روزی تولید کنند تا راحتر محصولات به فروش برسد.

 فعالیت ۲۰۰ گوهرتراش در خراسان جنوبی

معاون صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان جنوبی هم گفت: وجود سنگ‌های قیمتی و نیمه قیمتی در بیشتر شهرستان‌های خراسان جنوبی از جمله در روستای خور، کوه تَشتاب، بمرود قاین، روستای بُرجَک از ظرفیت‌های منحصربفرد استان است.

حسین عباس‌زاده افزود: در حال حاضر ۲۰۰ کارگاه گوهرتراشی در مناطق مختلف استان فعال است که بیش از ۲۰۰ نفر در این صنعت فعالیت دارند.

وی یکی از مشکلات گوهرتراشی در استان را خام فروشی ذکر و اضافه کرد: برندسازی، بازاریابی، آموزش‌های تخصصی از جمله زاویه تراشی از نیازهای اصلی و مشکلات صنعتگران گوهر تراش استان است.

عباس‌زاده افزود: با تکمیل چرخه گوهرتراشی و تولید زیورآلات مختلف صنعتگران ما در زمینه فروش محصولات خود مشکلی نخواهد داشت.

وی عنوان کرد: اداره‌کل میراث فرهنگی در راستای بازاریابی محصولات گوهرتراشان، آنان را به نمایشگاه‌های مختلف استانی و ملی اعزام می‌کند، همچنین تسهیلات مختلف اشتغالزایی به تعدادی از صنعتگران این حرفه در استان پرداخت شده است.

معاون صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان جنوبی اظهار داشت: اگر برخی مشکلات پیش‌روی این صنعت حل شود، این صنعت در ایجاد اشتغال و مقاوم‌تر شدن پایه‌های اقتصادی استان نقش موثری دارد.

منبع: ایرنا

فاطمه ابراهیمی در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا با بیان اینکه رعایت استانداردهای تولید، یکی از ضروریات در تولید اسباب‌بازی است، اظهار داشت: طراحی و مهندسی فرهنگی صحیح برای انجام هر پروژه تولیدی یا فرهنگی باعث بالندگی و رشد آن ایده و تولید خواهد شد. در کشور ما برحسب شرایط موجود وقتی فردی تصمیم می‌گیرد بدون در نظر گرفتن زیرساخت‌ها و طراحی و مهندسی صحیح تولیدکننده شود و متاسفانه با مشکلات بسیار زیادی مواجه می‌شود. 

وی افزود: برای راه‌اندازی هر کسب و کار و بخصوص تولید اسباب‌بازی در ابتدا ما نیاز به تحقیق و پژوهش و طراحی و مهندسی آن فکر و ایده داریم، سپس باید وارد مرحله اجرا شویم. با طراحی و مهندسی فرهنگی میزان خطای محاسبه شده حداکثر ۱۵درصد خواهد بود. به کارآفرین‌ها و تولیدکنندگان توصیه می‌کنم حتما از فعالان و طراحان مهندسی فرهنگی برای پیشرفت و اجرایی شدن طرح‌ها و ایده‌های خود استفاده کنند تا با شکست‌های شدید اقتصادی مواجه نشوند و از سوی دیگر تولیدات آنان نیز مورد توجه مردم قرار گیرد.

ابراهیمی اظهار کرد: رونق تولید یعنی ایجاد ساز و کارهای لازم در وزارتخانه‌ها و دستگاه‌های ذیربط به منظور رفع موانع قانونی و تامین زیرساخت‌های واحدهای تولیدی و کاهش بروکراسی‌های اداری و تسریع در روند کسب مجوزها و بهبود فضای کسب و کار. رونق تولید، حاصل نخواهد شد مگر با ایمان و اعتماد به ظرفیت‌های بومی و چشم پوشیدن از بیگانگان و ایجاد روحیه خودباوری و امید در دل مسئوولین و متولیان اقتصادی کشور و در نهایت پرهیز از پذیرش غیرعالمانه تئوری‌ها و نظریه‌های تاریخ گذشته و غیربومی اقتصادی.

وی تاکید کرد: البته قطعا رونق تولید مستلزم ارتقاء کیفیت، تنوع در بسته‌بندی، تبلیغات و بازاریابی مدرن، استفاده از دانش و تکنولوژی و بهره‌مندی صحیح از فضای مجازی و آشنایی با علوم تجارت بین‌الملل است که بایستی مد نظر تولیدکنندگان و کارآفرینان قرار گیرد.

دبیر دپارتمان اسباب‌بازی اتحادیه صنف خرازی فروشان تهران و وابسته، گفت: ما خرسندیم که تولیدکنندگان اسباب بازی توانسته‌اند در این سال‌ها بخشی از نیازهای اسباب بازی کودکان کشور را تامین کنند. این همه تلاش و رشد تولید در حوزه اسباب‌بازی قابل تقدیر و ستودنی است.

وی ادامه داد: نگاهمان به پیشرفت هرچه بیشتر تولید اسباب‌بازی با کیفیت‌های بسیار عالی و قابل رقابت با اسباب‌بازی‌های اروپایی است، اما این همه تلاش فقط درصد کمی از نیازهای اسباب بازی کودکان این سرزمین را پاسخگو است. برخی از تولیدات استانداردهای لازم را ندارند و بعضی دیگر بخصوص عروسک‌ها بیشتر موزه‌ای و دکوری هستند و به اندازه کافی برای کودکان جذاب نیستند.

ابراهیمی تصریح کرد: داشتن مهندسی فرهنگی و پیوست فرهنگی در تولید اسباب‌بازی ایرانی یعنی تعریف کاراکترهای کارتونی و انیمیشن‌هایی برای تولیدات برتر ایرانی، ساخت عروسک‌های سالم با استاندارهای بهداشتی و درج گروه سنی درست بر روی بسته‌بندی‌های اسباب‌بازی.

دبیر دپارتمان اسباب‌بازی اتحادیه صنف خرازی فروشان تهران و وابسته، تاکید کرد: برای آموزش صحیح به تولیدکنندگان و ایجاد زوایای درست تولید و توزیع باید همایش‌ها و کارگاه‌های آموزشی برگزار شود و این روزنه‌ها در اتاق فکرهای تخصصی مورد بررسی قرار گیرند.

منبع: ایرنا

کیسه‌بافی سنتی چهارمحال و بختیاری یکی هنرهای دستی بود که در گذشته در شهر “فرادنبه” و برخی نقاط دیگر این استان و بیشتر به‌دست بانوان روستایی تولید می‌شد.

این نوع صنعت دستی پیشتر در برخی از خانه ها توسط بانوان بافته می شد که در یک دوره ای رو به فراموشی رفت و اکنون در تعدادی از خانواده ها زنان اقدام به احیا و بافت مجدد آن کرده‌اند.

” کیسه حمام” یا  همان ” کیسه” و یا “لیف” از لوازم بهداشتی در حمام است، که در تولید آن از الیافی از جنس “کتان” و یا “پشم گوسفند” استفاده می‌شود اما در تولید صنعتی از جنس “پلاستیک” تولید می‌شود.

مواد اولیه کیسه‌بافی سنتی از پشم گوسفند و با وسیله‌ای به نام “پیله” تابیده و با ضخامت ۲ میلی‌متر و با دستگاهی به نام “چرخ ریسندگی” به‌صورت “دوک” آماده بافت کیسه و سپس با رنگ طبیعی و در بعضی مواقع بدون رنگ تهیه و سپس “چله‌کشی” بر روی دستگاه بافت به ابعاد ۲۰ سانتی‌متر در ۲ متر انجام می‌شود.

نحوه بافت این هنرصنعت به‌صورت “پودگذاری” (رفت و برگشت نخ پشم از لابه‌لای چله) و به‌وسیله “کرکیت” پودها روی هم فشرده می‌شود.

نقش استفاده شده بیشتر به‌صورت زمینه کیسه “سفید” و با دو خط “مشکی” در اطراف کیسه به‌صورت عمودی تکرار می‌شود و یا بافت میله‌ای یک خط “سیاه” و یک “سفید” به‌صورت تکرار تا پایان کار تکرار می‌شود.

سپس کیسه با طول ۲ متر بافته می‌شود و کیسه‌ها را در اندازه ۵۰ سانتی‌متر بُرش می‌زند و آن را دولا کرده و دو طرف کیسه را  به‌صورت دستی می‌دوزد و سپس لبه کیسه را با پارچه پنبه‌ای “لبه‌دوزی” می‌کنند و کاربری این کیسه‌ها برای نظافت در حمام است.

حفظ هنر “کیسه‌بافی سنتی” چهارمحال و بختیاری در دستورکار قرار دارد

کارشناس ثبت میراث ناملموس و طبیعی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی چهارمحال و بختیاری با اشاره به اجرای برنامه‌هایی برای ثبت ملی و حفظ جایگاه این هنرصنعت گفت: با توجه تغییر سلیقه‌ها و نحوه زندگی مردم، این صنعت بومی در حال فراموشی است.

فریده احمدی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا تاکید کرد: کیسه‌بافی سنتی هیچ جایگزینی از لحاظ کیفی ندارد و کیسه‌بافی سنتی یکی از هنرهای قدیمی بود که در شهر “فرادنبه” و بسیاری از شهرهای چهارمحال و بختیاری بافته می‌شد و بافت این هنرصنعت به‌ صورت سنتی و بیشتر به‌دست بانوان هنرمند روستایی انجام می‌شود.

احمدی یادآور شد: ابزار اصلی کیسه‌بافی سنتی شامل “دستگاه پیله”، “چرخ ریسندگی”، “کرکید” ، “دار کیسه‌بافی”، “متر” و “سوزن” و مهمترین مواد اولیه در تولید آن پشم گوسفند، رنگ طبیعی و نخ کتان است.

کارشناس ثبت میراث ناملموس و طبیعی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی چهارمحال و بختیاری اظهار داشت: در این استان به طور انحصاری در شهر فرادنبه انجام می‌شده است.

وی با اشاره به ثبت ملی کیسه‌بافی سنتی چهارمحال و بختیاری در فهرست آثار ناملموس ایران گفت: هم‌اینک نیز کیسه‌بافی سنتی به‌دست بانوان شهر فرادنبه تولید و بیشتر در بازار “بروجن” فروخته می‌شود.

جایگاه “کیسه‌بافی سنتی” چهارمحال و بختیاری

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی چهارمحال و بختیاری نیز با اشاره به تولید  کیسه‌بافی سنتی در استان گفت: این صنایع دستی از لحاظ اجتماعی به‌عنوان یکی از صنایع دستی مختص شهر “فرادنبه” است.

مهرداد جوادی تاکید کرد: تولید این محصول باعث اشتغال‌زایی و کمک به اقتصاد خانواده می‌شود.

وی تصریح کرد:در این محصول با توجه به استفاده از اشیا، ابزار و مواد اولیه بومی و محلی در تولید و بهره‌مندی از رنگ‌ها و نقوش سنتی برگرفته از فرهنگ بومی و محلی باعث انحصاری شدن این صنعت دستی در “فرادنبه” شده‌اند.

وی گفت: استفاده از مصالح بومی و محلی شامل پشم، نخ، رنگ و نقوش، خودکفایی این نوع تولید، روش بافت ذهنی، نقوش به‌کار رفته ساده و برگرفته از طبیعت، اندازه و ابعاد متغیر مهمترین شاخص‌های کیسه‌بافی سنتی استان است.

جوادی تاکید کرد: تولیدات نمونه صنعتی و خطر فراموشی نمونه‌های سنتی، واردات نمونه‌های مشابه خارجی و بی‌رونقی در بازار داخلی، استقبال نکردن مردم محلی و استانی، فراموش شدن این اثر و سن بالای هنرمندان صنایع دستی جزو مهمترین مشکلات و تهدیدهای این هنرصنعت است.

وی افزود: در راستای حفاظت از هنرصنعت کیسه‌بافی سنتی چهارمحال و بختیاری باید مستندسازی، حمایت بیمه‌ای، پرداخت تسهیلات بانکی و نگهداری اقلام شاخص تولیدی در موزه‌های صنایع دستی استان صورت گیرد.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی چهارمحال و بختیاری دربـاره راهکارهای حفاظت از هنرصنعت کیسه‌بافی سنتی استان تصریح کرد: در این راستا اقداماتی شامل شناسایی، مستندسازی، تحقیق، حفظ وضع موجود، حمایت، ترویج، ارتقا و احیا برای کلیت اثر، ابزار، اشیا و مکان‌های وابسته صورت گرفته است.

وی یادآور شد: آموزش و کمک در راستای ارتقا، تهیه فیلم و عکس با هدف معرفی به مردم و استفاده از تولیدات این هنرصنعت در نمایشگاه‌های ملی و استانی نقش مهمی در حفظ “کیسه‌بافی سنتی” و جلوگیری از انقراض آن دارد.

جوادی اظهار داشت: اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی چهارمحال و بختیاری برای ارتقای کمی و کیفی جایگاه و تولید هنرصنعت‌های مرتبط با صنایع‌دستی این استان تمامی توان خود را به کار خواهد گرفت.

آموزش “کیسه‌بافی” به صورت سنتی است

یکی از تولیدکنندگان کیسه‌ سنتی چهارمحال و بختیاری نیز گفت: روش تولید این نوع صنایع دستی را نسل به نسل و سینه به سینه فرا گرفته‌ام.

فاطمه ربیعی تاکید کرد: با توجه به گرانی‌های اخیر بازار هم‌اینک کیسه‌بافی سنتی با مشکلاتی در حوزه تامین مواد اولیه روبه‌رو شده است.

 ربیعی تصریح کرد: نبود سرمایه در گردش از مهمترین مشکلات تولیدکنندگان و فعالان کیسه‌بافی سنتی است و بارهای برای دریافت تسهیلات بانکی به منظور تامین بخشی از سرمایه در گردش مرتبط با کیسه‌بافی سنتی اقدام کرده‌ام.

این تولیدکننده فعال کیسه‌بافی سنتی اظهار داشت: بانک‌ها هر مرتبه به بهانه سن بالاتر از ۵۰ سال از پرداخت تسهیلات به بنده خودداری کرده‌اند.

وی گفت: انتظار می‌رود مسوولان و متولیان امر در راستای رفع مشکلات پردات تسهیلات برای تامین به موقع سرمایه در گردشگری هنرمندان این رشته اقدام لازم را انجام دهند.

ربیعی افزود: امید است با توجه بیشتر مسوولان و متولیان امر در چهارمحال و بختیاری بتوان ضمن ایجاد رونق در بازار “کیسه‌بافی سنتی” زمینه افزایش فروش و اشتغال‌زایی بیشتر در این حوزه را فراهم کرد.

به گزارش ایرنا،  کیسه‌بافی سنتی  چهارمحال و بختیاری ۶ تیرماه سال‌جاری در همایش شورای ثبت میراث ناملموس کشور به میزبانی اردبیل به ثبت ملی رسید.

چهارمحال و بختیاری افزون‌بر ۱۲ هزار هنرمند صنایع دستی دارد که از این تعداد ۳ تا ۶ هزار نفر در فصل‌های مخلتف سال فعالیت می‌کنند.

هم‌اکنون ۵۲ رشته صنایع دستی شهری، روستایی و عشایری در چهارمحال و بختیاری وجود دارد.

بافته‌های داری مانند فرش‌بافی، گلیم‌بافی، جاجیم‌بافی و قالی‌بافی، چوخابافی، نمدمالی، کلاه‌مالی، گیوه دوزی، سرمه‌دوزی، منبت‌کاری، سفال‌گری، خورجین‌بافی، بافت سیاه چادر، قفل‌سازی، حجاری، گره‌چینی، احجام فلزی خاتم و مشتقات آن ها از مهمترین صنایع دستی شهری، روستایی و عشایری این استان است.

منبع: ایرنا

این نمایشگاه که قرار است از ۲۸ می تا ۲۳ اوت (۸ خرداد تا ۲ شهریور ۱۳۹۹) برگزار شود، نخستین نمایشگاه بزرگ درمورد مردم قطب شمال و نحوه  زندگی آنهاست.

موزه بریتانیا با برپایی این نمایشگاه قصد دارد به این کشف دست یابد که چطور مردم قطب شمال امروزه با تغییرات اقلیمی حاصل دست بشر رو به رو هستند.

درهمین حال، فعالان زیست محیطی با درخواست های مکرر از این موزه برای قطع روابط خود با شرکت نفت و گاز بریتیش پترولیوم، به این مساله واکنش نشان دادند.  

قرار است در این نمایشگاه، ابزار، نوع پوشش و آثار هنری معرف رابطه عمیق مردم قطب شمال با سرزمین های یخی شان به نمایش درآید. تاثیرات بالای تغییرات اقلیمی دست بشر، بخش مهم این نمایشگاه است.

«امبر لینکولن» (Amber Lincoln) مسئول برگزاری این نمایشگاه و متخصص فرهنگ های قطب شمال، از رهبران اسکیموهای اینوئیت در آلاسکا دعوت کرده است ناظر بر بخش نهایی این نمایشگاه که تمهیدات مربوط به کاهش فرسایش ساحلی و سیلاب را تخفیف می دهد، باشد.

روزنامه هنر در گزارشی در این خصوص نوشت: در این نمایشگاه، توانمندی مردم سرزمین های قطبی برای وفق دادن خود با شرایط آب و هوایی نمایش داده می شود.

به گفته لینکولن، جوامع ساکن مناطق قطبی با گرم شدن زمین، باید در مکان های تازه ای اسکان یابند.

وی هدف از برپایی این نمایشگاه را بالا بردن سطح آگاهی مردم در مورد مساله گرم شدن زمین دانست و این پرسش را مطرح کرد که ما از انعطاف پذیری مردم سرزمین های قطبی چه درسی می گیریم؟

در همین حال، فعالان ضد نفت می گویند موزه بریتانیا باید با رد وجوهات مالی بیشتر بریتیش پترولیوم، سکانداری خود بر بخش زیست محیطی را اثبات کند.

موزه بریتانیا در نمایشگاه خود نزدیک به ۳۰۰ اثر شامل مصنوعات دستی، عکس ها و نقاشی های معرف زندگی ساکنان سرزمین های قطبی را عرضه می کند.

این بزرگترین و متنوع ترین مجموعه نمایش داده شده در بریتانیاست که آثاری از مجموعه  قطب شمال موزه بریتانیا را نیز دربرمی گیرد.

بازدیدکنندگان در این نمایشگاه با نوع پوشاک زمستانی ساخته شده از خز گوزن های شمالی وحشی آشنا می شوند.

با اوج گرفتن انتقادها از روابط موزه بریتانیا با شرکت بریتیش پترولیوم، این موزه، شرکت نفتی را به عنوان اسپانسر برگزاری نمایشگاه دور زده و درعوض، بانک سرمایه گذاری «سیتی بانک» آمریکا حمایت مالی نمایشگاه را برعهده دارد.

منبع: ایرنا

فرش آینه‌ای زنده از فرهنگ ترکمن‌ها در طول تاریخ و از نشانه‌های بارز فرهنگ عمیق و تنومندی است که نه تنها در مقابل هجوم بیگانگان و اقوام مختلف داخلی و خارجی سخت مقاومت کرده بلکه به گونه ای رفتار نموده که فرهنگ تحمیلی بیگانه را در خود حل کرده و به آن سیمای ترکمنی بخشیده و تا آنجا که تاریخ یاد می‌کند، ترکمن با فرش و فرش با ترکمن شهرت داشته است.

فرش در بین ترکمن‌ها  همچون درختی است که ریشه در ژرفای خاک صحرا داشته و قرن‌هاست که با بافتن تار و پودهای آن، نقش و نگارهای اصیل و سنتی را که معرف باورها و فرهنگ اصیل خودشان است، از نسلی به نسل دیگر منتقل و تا به امروز حفظ کرده‌اند.  

فرش ترکمن از دیرباز جایگاه قابل توجهی در بازارهای داخل و خارج از کشور و نیز نزد دوستداران هنر داشته و جلوه‌گری آن در نگاه عاشقان هنر رخ می‌نماید؛ این درحالیست به گفته دست‌اندرکاران تولید و عرضه این صنعت دستی دارای آوازه جهانی، این روزها بر اثر رکود و کم شدن خریدارهایش در بازارهای جهانی که عمدتا به دلیل تحریم‌های چند ساله اخیر است، وضعیت مناسبی نداشته و نیاز به تامل و توجه مسئولان دارد تا رونق تولید آن همچون گذشته پایدار بماند.

فرش ترکمن با وجود گسترش صنایع ماشینی همچون فرش کاشان یا اصفهان، جایگاه خاص خود را در کانون خانواده‌های ترکمن حفظ کرده زیرا کیفیت استثنایی این کالای نفیس و لوکس موجب گذر آن از مرزهای تاریخ به زمان حال شده و به آینده نیز امتداد خواهد یافت.

گستردگی فرش دستباف در ترکمن صحرا بسیار شگفت‌انگیز است، بطوریکه در تمامی منطقه، چه در مراکز شهری، روستایی و همچنین در ایلات و عشایر قالیبافی متداول بوده و این صنعت یکی از منابع ارتزاق ترکمن‌ها است.

گلستان از دیرباز مهد تولید فرش‌های دستباف از جمله فرش ترکمن بوده و هزاران نفر در حوزه تولید، بازاریابی و فروش فرش ترکمن فعالیت می کنند؛ تار و پود فرش‌های ترکمن را اغلب زنان و دخترانی گره می‌زنند که از کودکی، نوای یکی زیر دو تا رو، لالایی دلنواز مادران آنها بوده و امروز هنر آنها شهره جهان شده و بازارها و هنردوستان دنیا، خریدار دست بافته‌های آنان است.

این هنر کم‌نظیر که در کنار حل مشکل معیشتی خانواده‌های ترکمن، معرف هنر زنان این قوم بزرگ نیز می‌باشد، به گفته فعالان این عرصه، این روزها تبدار شده و با کم شدن میزان تولیدش در سال جاری و پایین آمدن حجم عرضه آن در بازارهای داخلی و خارجی که درآمد خانوارهای بافنده و سایر فعالان این بخش را تامین می‌کرد، موجی از نگرانی را برای تولیدکنندگان ایجاد نموده و چنانچه مسئولان، چون طبیب در وقت نیاز بر بالینش حاضر نشده و درد آن را دوا نکنند، فردا مصداق ضرب‌المثل نوش‌دارو پس از مرگ سهراب خواهد بود.

در این رابطه حبیب‌الله بقایی از فعالان تولید و فروش فرش ترکمن درحالی که ناامید از اقدام بموقع مسئولان امر بود، گفت: بیش از ۲۵ سال از عمرم را در این عرصه سپری کردم و جز سال‌های ابتدایی که برای سود به این فعالیت روی آورده بودم، عشق به پیشرفت فرش ترکمن و گسترش آن به منظور ایجاد اشتغال در خانواده‌هایی که تنها راه معاششان بافتن قالیچه و فرش بود، باعث تداوم فعالیتم در این مسیر شد.

وی در ادامه افزود: در گذشته بیش از دو هزار بافنده که هرکدام خرج یک خانوار را می‌دادند در منطقه گنبدکاووس مشغول به بافتن فرش در ابعاد مختلف بودند که رفته رفته این تعداد نصف شد و همچنان به دلیل فروش نرفتن فرشها، در حال ترک این کار هستند.

وی با بغضی از خجالت گفت: اخیرا یکی از بافنده‌هایم برای تامین هزینه درمان کودکش مبلغ یکصد هزار تومن از من طلب کرد ولی نداشتم که کمکش کنم و تا صبح غصه می‌خوردم که اگر اتفاقی برای کودکش بیفتد تقصیر من است و این موضوع بر روی دوشم سنگینی می کند ولی آیا برای مسئولان هم همینقدر سنگین است؟

بقایی با حسرت از دوران رونق تولید فرش ترکمن یاده کرده و می‌گوید: در سال های ۷۳ تا ۸۰ روزانه ۱۰۰۰ مترمربع فرش در منطقه گنبدکاووس به فروش می رفت که بخشی اقتصاد شهرستان و خانواده‌هایی که شغل دیگری نداشتند را تامین می کرد ولی به مرور زمان این وضعیت از دست رفت و پس از سال ۸۰ شاهد پسرفت در بازار فروش فرش ترکمن بودیم ولی از سال ۹۰ تا کنون به ورطه نابودی رسیده‌ایم و الان فروش منطقه به زور به روزی ۵۰ مترمربع می‌رسد.

بقایی افزود: در آن ایام از تمام استان‌های کشور تقاضا برای خرید فرش وجود داشت و حتی برخی برای تحویل درخواستشان مدتی را به انتظار می‌ماندند و علاوه بر آن بسیاری از خریداران، تولیدات فرش ترکمن را برای عرضه در بازارهای جهانی و صادرات به کشورهایی نظیر آلمان، آمریکا، کانادا، لبنان و حتی برخی کشورهای قاره آفریقا از ما می‌خریدند که ارزآوری برای کشور نیز به همراه داشت.

وی درحالی که با حسرت به فرش‌های انباشته شده در مغازه‌اش اشاره می کرد، گفت: بیست میلیارد ریال سرمایه به صورت فرش به خاطر نبود مشتری در انبارم خاک می‌خورد.

این فعال حوزه تولید و فروش فرش ترکمن با اشاره به بدهی ۱۰ میلیارد ریالی ناشی از فروش نرفتن محصولات تولیدی، آن را فشار مضاعف توصیف کرد که توان ادامه مسیر را از وی سلب کرده و از تصمیم خود برای ترک این حوزه در ایامی می گوید که به جای حل مشکلات، بر حجم آنها افزوده می‌شود.

جلیل مدرسی از دیگر فعالان عرصه فرش ترکمن نیز در این باره گفت: مشکل اصلی برای فعالیت در این زمینه فروش نرفتن فرش‌های بافته شده است و در نبود خریدار، بافنده‌ها نیز رمقی برای نشستن پشت دار قالی و بافتن تار و پود فرش را ندارند.

وی گفت: انبارها انباشته از فرشهای بافته شده است که به عنوان سرمایه‌های ما بازاریان خاک می خورد و اگر نتوانیم با خرید محصولات بافنده‌ها آنها را به بودن در این کار تشویق کنیم، شک نکنید افراد زیادی به جمع بیکاران کشور اضافه خواهد شد زیرا رنگرزها، کسانی که دارقالی می سازند، آنهایی که در این مسیر با حمل و نقل محصولات در آمد کسب می‌کردند و حتی بازاریاب‌هایی که با فروش فرش و کسب درصدی از آن، زندگی خود را می‌گذراندند از این درآمدزایی محروم خواهند شد.

مدرسی افزود: تنها بازاری که اخیرا دلخوشش بودیم نمایشگاه‌های داخلی و بین المللی بود که با بدتر شدن شرایط اقتصادی و تاثیر تحریمها، در نمایشگاه‌های بین‌المللی هم فروش چندانی نداریم.

وی با لحنی که حاکی از خستگی بود، بیان کرد: اگر تحریم‌ها رفع شود و بازار فروش خوب پیدا کنیم، خیلی سریع می توانیم به روزهای سابق برگردیم و رونق تولیدی که رهبر هم به آن اشاره دارد را در منطقه خودمان احیا سازیم.

گویی مشکل فرش ترکمن تنها گریبانگیر این خطه نیست زیرا وقتی با صاحب یکی از کارخانه‌های ریسندگی اصفهان که از قضا جزو طلبکاران تولیدکنندگان فرش در گنبدکاووس هم است، همصحبت شدم، گفت که از دست رفتن فعالیت در زمینه تولیدات فرش ترکمن تنها منطقه گنبدکاووس و یا ترکمن صحرا را تحت تاثیر قرار نمیدهد بلکه تولیدکنندگانی همچون مارا نیز به رکود نزدیک می کند.

سید عباس فیاض از تولید کنندگان نخ فرش در اصفهان افزود:  مقدار فروش کنونی ما در منطقه گنبدکاووس، یک دهم سال قبل است و سال قبل نیز به نسبت کمتر از سال‌های گذشته بود که این روند نزولی مداوم باعث می شود ما نیز مجبور شویم کارگرهای خود را تعدیل کنیم و این یعنی افزوده شدن به جمعیت بیکار که می تواند زمینه ساز انواع ناهنجاری‌های اجتماعی شود.

وی فزود: فرش ترکمن به دلیل مقرون به صرفه بودن و کیفیت مناسبی که دارد از قدیم‌الایام مورد توجه همگان بوده و در روزهایی که به راحتی در بازار جهانی به فروش می رفت باید یک مسیر دائمی برای ارائه آن به مشتریان جهانی تعبیه می شد که متاسفانه این چنین نشد و امروز شاهد آن هستیم که با از دست رفتن بازارهای جهانی، نه تنها فرش ترکمن بلکه تولیدات مشابه آن در کل کشور به مشکل برخورده‌اند.

در این پیوند جمعی از فعالان عرصه تولید و بازاریابی فروش این هنر دستی ترکمنها  در فشاری مضاعف و نا امید از آینده مبهم فرش ترکمن با تهیه نامه و ارسال آن به دستگاه‌های مربوطه همچون استانداری گلستان، اداره کل صنعت معدن و تجارت، اداره کل میراث فرهنگی، موزه فرش گنبدکاووس و دفتر نماینده مجلس این شهرستان خواستار کمک به این ظرفیت ارزشمند اقتصادی منطقه شدند.

در این نامه خطاب به استاندار گلستان اینگونه آمده است: “احتراما اینجانیان حبیب اله بقایی و اهالی صنف تولیدکنندگان و کارآفرینان صنعت فرش ترکمن در شهرستان گنبدکاووس و حومه که ذیل برگه را تایید نمودهاند به استحضار عالی می‌رساند از دیرزمانی فرش و قالی ترکمن چون خورشید تابان گلهایش فروغ اختران به زیر پای جهانیان می درخشید و اکنون این صنعت به خزان زرد کسادی و خواب زمستانی طولانی دچار گشته و فرش‌های رنگارنگ به علت رکود اقتصادی و تحریم‌های ناجوانمردانه کشورهای سلطه طلب و در راس آن آمریکای جنایتکار، در انبارهای تولیدکنندگان و فروشندگان این صنف به دلیل نداشتن خریداران داخلی و خارجی در حال خاک خوردن می باشد.

از طرفی بافندگان این صنعت از اهالی قشر ضعیف و مستضعف این جامعه هستند و در نبود مشتری و فروش نرفتن فرش، تولیدکنندگان نیز نمیتوانند جوابگوی هزینه های تولید باشند و ضربه سنگینی به این قشر مستضعف بوده و حتی دور از فروپاشی کانون گرم خانواده هایشان نمی‌باشد.

اینجانیان تولیدکنندگان فرش تا امروز با هر مکافات و رنجی توانسته‌ایم چرخه این صنعت را سرپا نگه داریم ولی متاسفانه دیگر توان و تحمل و جوابگوی بافندگان به علت کمبود مالی نیستیم و تولیدکنندگان فرش ترکمن یکی پس از دیگری در حال قطع تولید و ترک این حرفه می‌باشند.

در نهایت برای نجات این کشتی به گل نشسته یاری و مساهدت به سوی ناخدایی دراز می‌کنیم که نزدیک‌ترین فرد به کار ما مدیر و مسئول و متولی این صنعت و واقف و آشنایی به دردها و رنج ها می‌باشد.

لذا از جنابعالی استدعای عاجزانه داریم که به جهت جلوگیری از مرگ و نابودی این صنعت که روزگاری پرآوازه، ارزآور، کارآفرین و معیشت ساز بود، تسهیلاتی از قبیل وام و سایر تزریقات مالی امکان‌پذیر به رگ‌های خشکیده در نظربگیرید و عنایت همکاری را برای رفع مصائب و معضلات ما مبذول فرمایید.”

در این پیوند، رییس اداره صنعت، معدن و تجارت گنبدکاووس در گفت و گو با خبرنگار ایرنا، با رد برخی موارد مطروحه در نامه مذکور، گفت: هرچند فشار تحریم ها در بحث فروش فرش بی تاثیر نبوده ولی اوضاع به این بدی که در نامه ارسالی برخی فعالان حوزه فرش گفته شده، نیست.

خلیل رجبلی افزود: در حال حاضر بافنده‌های فرش ترکمن درحال فعالیت بوده و خریداران این هنر اصیل از دیگر نقاط برای خرید این محصول با بافندگان در ارتباط هستند.

وی گفت: در راستای حفظ این هنر و حمایت از شاغلان این حوزه و برای تثبیت بیمه تامین اجتماعی مشمولانی که به هر دلیلی در برهه‌ای از زمان نتوانستند تعهدات خود را ادا نمایند، رایزنی‌هایی با بیمه تامین اجتماعی صورت گرفته تا این افراد بتوانند از این خدمات بهره مند شوند.

رجبلی با اشاره به پرداخت تسهیلات کم بهره به فعالان حوزه فرش عنوان کرد: به منظور مایت از شاغلان و تولیدکنندگان فرش ترکمن همیشه سعی داشتیم بیشترین میزان خدمت‌رسانی و تزریق تسهیلات کم بهره از اعتبارات موجود را به این افراد داشته باشیم که در سال گذشته با پرداخت تسهیلات ۴ درصدی، وام های یکصد میلیون ریالی به ۱۰۵ نفر و اعطای تسهیلات یک میلیارد و دویست میلیون ریالی، مجموعا ۱۰ میلیارد و یکصد و هفتاد میلیون ریال تسهیلات پرداخت شد که کمک شایان توجهی در این عرصه محسوب میشود.

رییس اداره صنعت، معدن و تجارت با بیان برنامه های پیش رو در این حوزه گفت: پیگیری‌هایی برای دایر شدن بازارچه دائمی فرش ترکمن در گنبدکاووس انجام شده که شهرداری در این زمینه درحال بررسی برای آغاز عملیاتی اجرایی است که این اقدام می‌تواند در ارائه بی واسطه این هنر، گامی بزرگ باشد.

رجبلی خاطرنشان کرد: حوزه تولید فرش ترکمن در سال‌های اخیر محل برخی سوء‌استفاده‌ها شده که در این رابطه بیشترین فشار بر بافنده تحمیل می شود و برخی به دنبال آن هستند با آشفته نشان دادن بازار، حق‌الزحمه بافنده را تا حدی کاهش دهند که این از نظر ما شایسته نیست و این موضوع می‌تواند باعث نارضایتی و بی‌انگیزه شدن بافندگان برای ارائه هنر خود شود.

معاون امور بازرگانی و توسعه تجارت سازمان صنعت، معدن و تجارت استان گلستان نیز در این خصوص گفت: در ۹ ماه اول امسال ۷۹ هزار و ۵۰۰  مترمربع فرش دستباف در این استان تولید شده که از این مقدار ۱۴۱۰۰ مترمربع با ارزش دو میلیون دلار به خارج از کشور صادر شده‌است.

درویش‌علی حسن‌زاده با اشاره به کم شدن میزان تولید و صادرات فرش دستباف گلستان نسبت به مدت مشابه سال گذشته بیان کرد: در پنج  سال اخیر شاهد نوسانات محسوس در بازار فرش بودیم که در این بین سال ۹۷ را بهترین سال داست که در آن ۱۰۲ هزار و ۷۰۰ مترمربع فرش تولید  شد که ۳۳ هزار مترمربع آن به ارزش چهار میلیون دلار صادر شد.

وی با بیان اینکه برخی اتفاقات نظیر روابط خارجی، اعمال تحریم‌ها و نیز فشارها و تضییقات اقتصادی باعث روند نزولی در زمینه تولید فرش شده است، گفت: این نوسانات در بازار امری طبیعی بوده و این امکان وجود دارد که در سه ۳ ماه پایانی سال ۹۸ و یا سال آینده دوباره شاهد جهش و رونق بازار در این خصوص باشیم.

منبع: ایرنا

بررسی لایحه مالیات بر ارزش افزوده در دستور کار روز سه‌شنبه نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی پارلمان قرار داشت.

بر اساس بند ۱۴ ماده ۹ لایحه مالیات بر ارزش افزوده که به‌تصویب نمایندگان رسید، «صنایع‌دستی تولید داخل موضوع ماده ۱ قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی مصوب  ۱۳۹۶/۱۰/۲۶ مطابق فهرستی که تا پایان دی‌ماه هر سال توسط وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی پیشنهاد می‌­شود و به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می‌­رسد» از پرداخت مالیات بر ارزش افزوده معاف خواهد بود.

براساس گزارش میراث آریا، همچنین موضوع معافیت مالیاتی خدمات اقامتی هتل‌­های سه‌ستاره و پایین‌­تر و سایر مراکز اقامتی دارای مجوز از وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی یا اتحادیه­ های ذی‌ربط برای بررسی بیشتر به کمیسیون اقتصادی مجلس ارجاع شد. این مصوبه پس از تأیید شورای نگهبان قابل اجرا خواهد بود.

منبع: ایرنا

پویا محمودیان درباره دستاورد جدید این وزارتخانه و در راستای اجرای سیاست‌های سامان‌دهی حامل‌های انرژی، حمایت از تولید و اشتغال پایدار به‌منظور تامین سوخت مورد نیاز کارگاه‌های تولید صنایع‌دستی اظهار کرد: با پیگیری‌ها و مساعدت‌های جدی علی اصغر مونسان وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی توانستیم از طریق همکاری مشترک با ستاد مبارزه با قاچاق ارز و کالا و سوخت و شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی به تفاهم خوبی دست‌یابیم. براین اساس، برای کارگاه‌هایی که در نقاطی قرار دارند که لوله‌کشی گاز ندارند، سوخت گرمایشی تخصیص داده می‌شود.

وی در ادامه تصریح کرد: برای برخی کارگاه‌ها مثل سفالگری و شیشه‌گری سنتی و رشته‌های مشابه، سوخت پروسه تولید تخصیص یافت و برای بعضی از رشته‌ها سوخت فرآیندی مانند باتیک و چاپ قلمکار در نظر گرفته شد. لازم به ذکر است که معاونت صنایع‌دستی آذربایجان شرقی در سنوات قبل در یک اقدام خودجوش این سهمیه را برای باتیک‌کاران شهر اسکو از طریق وزارت صمت تأمین می‌کرد.

معاون صنایع‌دستی کشور افزود: این کار منوط به این است که رشته‌های صنایع‌دستی را مشخص کنیم که هرکدام از آن‌ها چه سوختی و به چه مقدار مورد نیازشان است. در این راستا مقرر شد دفتر فناوری اطلاعات وزارت این اطلاعات را روی سامانه‌ای که منتج به صدور مجوزهای صنایع‌دستی می‌شود، وارد کند؛ همچنین یک وب‌سرویس برای ارتباط مشترک وزارتخانه با شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی فراهم شود که پل ارتباطی همکاری ما با آنها باشد.

به گزارش روز چهارشنبه، میراث آریا او در ادامه با اشاره به اقدامات دیگر در این زمینه گفت: معاونت‌های صنایع‌دستی ۳۱ استان را به‌عنوان امین خود و ناظر بر این موضوع معرفی کردیم که متقاضی وقتی به سامانه تجارت آسان به آدرس الکترونیک newtejaratasan.niopdc.ir مراجعه و ثبت‌نام می‌کند، با تأیید معاون صنایع‌دستی استان به سامانه شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی معرفی و سوخت به آنها بر اساس این تأییدیه تخصیص داده شود.

محمودیان درباره نوع سوختی که قرار است به این واحدها اختصاص یابد، خاطرنشان کرد: این سوخت فقط سوخت مایع یعنی نفت و گازوئیل است و ارتباطی به سوخت بنزین خودرو ندارد. کارگاه‌های صنایع‌دستی که از سوی ما مجوز تولید دارای اعتبار دارند، می‌توانند از این خدمات استفاده کنند.

وی همچنین گفت: متقاضیان واجد شرایط می‌توانند از ابتدای بهمن ۹۸ با مراجعه به سامانه الکترونیک ذکرشده نسبت به ثبت‌نام اقدام و بر اساس قول همکاران شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی، در اسرع وقت سهمیه خود را دریافت کنند.

معاون صنایع‌دستی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در خاتمه افزود: سوخت پروسه تولید و سوخت فرآیندی اصولاً باید به نرخ‌های تجاری تأمین می‌شد که از مقامات عالی ستاد مبارزه با قاچاق ارز و کالا، قول‌های مساعدی برای تخصیص این دو نوع سوخت به صنعتگران صنایع‌دستی، در راستای حمایت از رونق تولید، دریافت کردیم.

منبع: ایرنا

تولید فرش همانند تولد کودک از جسم و روح انسان است که قد کشیدن فرش در مقابل بافنده، با تار و پود وجودش عجین می‌شود و روزی که بافنده محصول خود را برای عرضه به بازار می‌برد، گویی گوشه‌ایی از جان خود را می‌فروشد.

طی چندین دهه گذشته، قیمت گذاری‌های میلی بر روی هنر و دست رنج بافنده های فرش دستبافت بیجار گروس، موجب شده این هنر دست و ذوق هنرمندان این دیار، رفته رفته از دارچوب‌ها پر کشیده و به فراموش خانه، کوچ کند.

فرش بیجار در کنار قدمت تاریخی خود به علت کیفیت، طرح، رنگ به فرش آهنگی مشهور است اما بدلیل عدم توجه کافی بیش از هر هنر دیگری با مشکل مواجه شده و اکنون برای برون رفت از مشکلات نیازمند اجرای برنامه‌ای منسجم به منظور حمایت از هنرمندان این عرصه است.

کارآفرین و تولید کننده فرش دستبافت سنتی بیجار گروس از بی مهری ها و کارشناسی بی علم و آگاهی برخی در مورد این فرش گلایه کرد و گفت: قیمت گذاری ناعادلانه و از روی عدم آگاهی موجب شده میل و علاقه به فرشبافی در بافندگان کم شود.

سهراب جباریان روز یکشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: سال‌های کودکی و نوجوانی‌ام را در مغازه فرش فروشی پدرم سپری کردم و از نزدیک هنر و رنج بافنده‌هایی را می‌دیم که به ازای چند هزار تومان پول ناقابل به تاراج می‌رفت.

وی افزود: فرش‌هایی که در گذشته بافته شدند، بدون هدف و هدایت بوده در حالیکه باید برای آینده فرشبافی بیجار، دستور عملی و برنامه بلند مدت از سوی متولیان امور طراحی و اجرا شود تا رونق به این هنر دست مردمان گروس باز گردد.

جباریان ادامه داد: ایجاد یک کارگاه فرشبافی با گزینش زنان هنرمند و آشنا به فنون فرشبافی، طراحی و احیای دوباره نقشه‌های فرش و گلیم با نگاره‌های خاطره انگیزه اصیل گروسی، حمایت از بافندگان و رفع دغدغه ها و نیازهای اقتصادی آنها می‌تواند آینده این هنر را امیدی دوباره بخشد.

این کارآفرین تولید فرش افزود: اگر فرش به قیمت واقعی به فروش برود، هم دلگرمی برای بافنده دارد و هم می‌تواند در مخارج زندگی همیاری مطمئن برای خانواده به همراه داشته باشد چون فرشباف، یک هنرمند است که باید برای نمایش هنر و ذوق خود از بهترین مواد اولیه و ابزار ساخت بهره مند باشد.

وی اظهار داشت: نخ، دارچوب و نقشه فرش، لازمه و نیاز اولیه هنرنمایی بافنده برای نمایش آنچه که در ذهن دارد است و هر چه کیفیت این مواد و ابزار بالا باشد، می‌تواند در پایان کار او، رخ نمایی کرده و ارزش واقعی خود را به نمایش بگذارد.

این تولید کننده فرش که یک کارگاه فرشبافی در منطقه تازه آباد بیجار دایر کرده است، می‌گوید: دوران جوانی خود را صرف پیدا کردن بافنده‌های اصیلی کرده که در کنج خانه و در روستاهای دور افتاده یک دار قالی داشتند، و این روزها با حمایت، سفارش کار و طراحی‌های ما، این افراد به فرشبافی اشتغال دارند.

او می گوید: فرش ۲ مهندسی مهم و اساسی دارد، مهندسی تولید و فروش که رابطه مستقیم و حساسی با یکدیگر دارند، فرشی که تولید می‌شود باید از بازار فروش و مشتری مناسبی هم برخوردار باشد البته هنر فرشبافی، دارای مشکلات و موانع زیادی است که صبر و تحمل می خواهد و در ادامه عرضه به بازار و کشف قیمت مناسب، نیازمند تجربه است.

این تولید کننده فرش که آروزی تولید یک فرش ۲۴ متری را در ذهن دارد، اضافه کرد: از حدود سال ۷۴ تا ۹۴ به علت اشتغال به شغل دیگری، به صورت پاره وقت با فرش و مواد اولیه آن ارتباط داشتم ولی پس از بازنشستگی، تمام وقت و انرژی خود را صرف این هنر اصیل بیجار گروس کرده‌ام.

وی با بیان اینکه کمتر کسی در بیجار با نگاه تعصبی به اصالت فرش آهنین گروس وجود دارد، گفت: به شعاع ۲۵۰ کیلومتری از شهر بیجار، بیش از ۱۳۰ بافنده سنتی و حرفه ایی فرش با کارگاه ما ارتباط داشته و به فرشبافی اشتغال دارند.

جباریان با تشریح موانع و مشکلات زیادی برای رسیدن به این نقطه پشت سر گذاشته است، یادآور شد: با امید به آینده و رسیدن به آرزوهای‌ می‌توانیم با همت و تلاش به جلو گام برداریم که در همین راستا حمایت‌های مالی دولت در چند مرحله در قالب تسهیلات کمک حال‌مان شد.

وی با بیان اینکه تاکنون ۲ میلیارد و ۴۰۰ میلیون ریال تسهیلات ارزان قیمت دریافت کرده ایم،  اظهار داشت: تمام تسهیلات دریافتی را برای توسعه و حمایت از بافنده‌های فرش اصیل بیجاری هزینه کردیم البته کارگاه فعلی هم در آینده توسعه خواهد یافت.

این کارآفرین ادامه داد: تولید نخ خام، تهیه رنگ طبیعی، چله کشی، طراحی نقشه، تولید فرش و ساخت چارچوب در این کارگاه انجام می شود که از نظر کیفیت کار اطمینان خاطر بافندگان را جلب کرده است.

جباریان افزود: ظلم زیادی به فرش و طراحی نقش و نگارهای زیبای آن در بیجار شده که در تلاش هستیم با همت فرشبافان اصیل گروسی، فرش گذشته را به چالش بکشیم و فرش واقعی که حاصل هنر و ذوق هنرمندان این دیار است را به نمایش بگذاریم.

او با توضیح اینکه فرش متولد ذهن هنرمند است، تاکید کرد: تولید یک فرش همانند تولد انسان است، فرش در مقابل دیدگان بافنده رشد می‌کند و بزرگ می‌شود، فروش این پاره تن، برای هر بافنده‌ایی سخت و از سر ناچاری است.

این تولید کننده فرش می‌گوید: طی سال‌ها فرش در سایر شهرهای استان کردستان هم تولید و به نام فرش بیجار به بازار عرضه شده که ضمن تخریب اصالت فرش بیجار موجب رکود فروش این فرش هم شده است.

وی با بیان اینکه آرزو دارد روزی فرا رسد که در بیجار و موزه فرش، فرش آهنین گروس با تار و پود و رنگ طبیعی نمایش داده شود، اظهار داشت: با نمایش فرش دستباف بیجار در فضای مجازی، هم اکنون از کشورهای خارجی همچون هلند وآمریکا سفارش کار داریم.

جباریان یادآور شد: بافندگان این کارگاه همگی تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی هستند و هر سال عیدی و سنوات به صورت کامل و براساس مقررات اداره کار به آنها پرداخت شده و یک روز تاخیر در پرداخت دستمزدها نداشته‌ایم ضمن اینکه بافندگانی که به این حرفه اشتغال دارند یا بد سرپرست و یا سرپرست خانوارند که به این شغل و درآمد نیاز واقعی دارند.

بیجار قطب تولید فرش اصیل است

رئیس اداره فرش بیجار نیز در گفت وگو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: بیجاری ها بیشترین اشتغال به تولید فرش را دارند و سایر مواد اولیه تولید این صنعت دست در این دیار وجود ندارد یا به میزان کافی در دسترس نیست.

داراب خاطری افزود: در کهن دیار گروس طراحی و رنگ رزی نخ و سایر مواد اولیه طرفدار ندارد و بافندگان برای تهیه این موارد نیازمند تولیدات سایر شهرهای استان هستند.

وی یادآور شد: تولید فرش دست بافت نیازمند هزینه بالایی است که همین موضوع باعث شده کیفیت فرش کاهش یابد و به تناسب درآمد حاصل از فروش آن هم صرفه زیادی نداشته باشد.

این مسوول با بیان اینکه بهای کافی به تولید فرش دستبافت از مواد اولیه طبیعی و سنتی در گذشته داده نشده است، تاکید کرد: اکنون سایر شهرهای استان و در تبریز مواد اولیه تولید فرش تهیه می‌شود که کیفیت مناسبی ندارند.

او گفت: در گذشته مادران و خواهران ما در پای دارچوب فرش و گلیم سختی بسیاری می‌کشیدند ولی بدلیل عدم ارزش گذاری واقعی توسط خریداران و هدر رفت دسترنج شان در ازای بهای اندک، امروز به فرزندان خود توصیه می‌کنند زیر بار فرشبافی و گلیم بافی نروند.

خاطری اضافه کرد: ورود تابلو فرش‌ها و گلیم‌های تزئینی کوچک موجب شده صنعت و بازار برزگ فرش اصیل بیجار توسط سایر شهرها و کشورهای دیگر مصادره شود.

وی افزود: اکنون حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ نفر به صورت سنتی و اصیل فرشبافی را در این دیار زنده نگهداشته و امیدواریم با گسترش کارگاه‌های فرشبافی و ارزش گذاری واقعی آن توسط فروشندگان، به تعداد بافندگان و علاقه مندان این صنعت افزوده شود.

این مسوول با اشاره به اینکه اداره فرش بیجار با بافندگان فرش دستبافت قرارداد خرید تضینی تولید فرش تنظیم کرده است، گفت: بطور متوسط هر بافنده با همیاری اعضای خانواده در طول سال می تواند ۲ تخته فرش تولید کند و این اداره در قالب خرید تضمینی مبلغ مناسبی را به آنها بابت خرید فرش می‌پردازد.

او با تشریح اینکه تولید فرش در جهان یک صنعت مهم به شمار می رود، اظهار داشت: تولید فرش دستباف بیجار این روزها در کشور چین کپی شده و این ضمن ضربه زدن به اصالت فرش بیجار، موجب رکود بازار فروش این محصول در کشور و صادرات آن خواهد شد.

خاطری با اشاره به اینکه در شهر تبریز مردان بسیاری به حرفه فرشبافی اشتغال دارند ولی در بیجار بافندگان فرش زنان سرپرست یا بد سرپرست هستند،  یادآور شد: زنانی که به حرفه فرشبافی اشتغال دارند در کنار آن مجبورند به سایر وظایف خانه‌داری و تربیت فرزندان هم توجه داشته باشند.

این مسوول با بیان اینکه زنان بیجاری به صورت فصلی به فرشبافی اشتغال دارند، اضافه کرد: بافندگان فرش بیجار که در روستاها بیشتر به این هنر اشتغال دارند در فصول سرد سال که کارهای خارج از منزل کم است فرصت هنرنمایی روی دار قالی پیدا می‌کنند.

او گفت: بافندگان فرش بیجار بیشتر از روی نقشه‌های قدیمی و ذهنی کار می‌کنند و نقشه جدید و زیبا به تاجران سایر شهرهای استان عرضه می شود یعنی اینکه اصالت طراحی فرش بیجار نصیب دیگران می‌شود بطوریکه در نمایشگاه‌های فرش که در استان برگزار می‌شود، فرش بوکان با طرح و نقشه بیجار عرضه می‌شود که جای بسی تأمل دارد.

رئیس اداره فرش بیجار تاکید کرد: حمایت دولتی از فرشبافان کمتر شده و بیمه قالی بافان دارای شرایط و ضوابط سخت گیرانه‌ای است که موجب شده ریزش زیادی در حوزه اشتغال فرش داشته باشیم.

وی افزود: فرش‌هایی که توسط بافندگان طرف قرارداد اداره فرش بیجار تولید می‌شوند، دارای شناسنامه ملی با درج کلیه مشخصات شامل نام بافنده، محل بافت، مواد مصرفی و تاریخ تولید است و سپس به شرکت فرش ایران ارسال می‌شود.

۱۲۴۰ نفر در بیجار دارای کارت عضویت فرش بافی هستند

رییس اتحادیه فرش بافان بیجار هم در گفت وگو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: تعداد بیمه شدگان قالی بافی که دارای کارت عضویت اتحادیه باشند در این شهرستان یک هزار و ۲۴۰ نفر است.

اسدالله حاتم زاده با بیان اینکه در بیجار گروس با پیشینه تاریخی فرش آهنین تنها ۲ واحد صنفی رنگرزی دارای پروانه کسب دارد،  افزود: در شهرستان بیجار متقاضی تولید مواد اولیه فرش بافی همچون رشته رنگ رزی، کم است و فقط چهار نفر فعالیت دارند که آن هم به صورت سنتی و طبیعی در این حرفه مشغول هستند.

رییس اتحادیه فرش بافان بیجار یادآور شد: در شهرستان ۱۵ واحد کارگاه متمرکز در این حوزه فعالیت دارند و به صورت غیر متمرکز ۲۸ کارگاه در تولید فرش فعال هستند.

او با اشاره به اینکه تنها مجتمع تولیدی فرش دستبافت در بیجار به علت مشکلات اقتصادی غیر فعال شده است، یادآور شد: ورود فرش ماشینی و کاهش قدرت خرید مردم موجب شده متقاضیان فرش دستباف کم شوند.

موزه فرش بیجار محلی برای عرضه فرش آهنین بیجار

رئیس میراث فرهنگی،  گردشگری و صنایع دستی بیجار هم در گفت وگو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: با احداث و بهره برداری از موزه فرش می‌توان اصالت و تاریخچه فرش بیجار را در کشور بار دیگر احیا کرد.

محمد مرادی گفت: موزه فرش بیجار برگفته از نقشه فرش اصل گروس در زمینی به مساحت ۱۱ هزار و ۹۱۲ متر مربع و چهار هزار و ۴۰۰ مترمربع زیربنا در منطقه محمودآباد احداث می‌شود که فاز اول آن در مرحله تکمیل فنوداسیون است.

وی افزود: پروژه موزه فرش بیجار تاکنون ۲۵ میلیارد ریال اعتبار برای تکمیل فاز اول هزینه شده است و که تا پایان سال ۹۹ نیز حدود ۲ میلیارد ریال اعتبار جهت فاز دوم پروژه جذب خواهد شد.

او با بیان اینکه با برآورد اعتبار اولیه برای تکمیل این پروژه حدود ۱۷۰ میلیار ریال است، تاکید کرد: نمی‌توان زمان دقیقی را برای بهره برداری این پروژه عظیم بدلیل مشکل تامین اعتبارات اعلام کرد.

شهرستان ۸۹ هزار نفری بیجار در ۱۴۲ کیلومتری شرق شهر سنندج مرکز استان کردستان قرار دارد.

منبع: ایرنا

بررسی ها نشان می دهد که فعالیت فرش بافی در شهرستان تاریخی کلاردشت به شیوه سنتی و امروزی از  ۴۰۰ سال پیش آغاز شد ولی باستان شناسان طی کاوشگری در سال های گذشته در تپه تاریخی کلار به این نتیجه رسیدند که نقشه های حک شده بر روی عتیقه ها و اشیای بدست آمده الهام گرفته از فرش کلاردشت بوده و این گویای آن است که این هنر بیش از شش هزار سال قدمت دارد.

تپه کلار با توجه به سابقه دیرینه ای که دارد و  یکی از نادر ترین تپه های تاریخی منطقه است و در ارتفاع  بیش از  ۱۲۰۰ متری از سطح دریای خزر قرار دارد و نتایج آزمایش های انجام شده به روی نمونه های استخوان و ذغال های به دست آمده از لایه های تحتانی تپه کلار توسط دانشگاه آکسفورد انگلستان، تاریخ آن را به اوایل هزاره چهارم پیش از میلاد مسیح یعنی ۶ هزار سال قبل می داند و مطالعات این لایه نگاری نیز گویای آن است که سکونت در این محوطه از زمانی که نخستین ساکنان در آن سکنی گزیده اند بدون انقطاع ادامه داشته است و این امر گواه روشنی بر شرایط مساعد طبیعی این منطقه بوده است.

کارشناسان معتقدند فرش کلاردشت که به فرش “خرسک ” نیز شهرت دارد یک هنر بومی این منطقه بوده و نقشه های موجود در آن نیز الهام گرفته از تراوشات ذهنی است و به عبارتی با توجه به زمختی که دارد برگرفته از طبیعت و موقعیت کوهستانی سرمای سخت این منطقه است و با گذر زمان به علت مهاجرت قبیله های مختلف از دیگر استان ها از جمله کرمانشاه ، فارس و کردستان به مازندران و کلاردشت این هنر به این منطقه راه یافته است .

در این میان جمعی از مسوولان و بافندگان فرش در این منطقه فرش کلاردشت را  به عنوان نمادی از هویت ملی ، تاریخی و شناسنامه این شهرستان می دانند و تاکید دارند نباید این هنر  به باد فراموشی سپرده شود و باید دست اندرکاران ذیربط برای احیای دوباره این هنر تدابیر ویژه ای را بیندیشند.

 اوج رونق هنر قالی بافی در کلارشت 

یکی از بافندگان فرش در کلاردشت در این باره گفت: اغلب خانواده ها علاوه بر حرفه دامداری و کشاورزی در کنار آن از ذوق هنری نظیر قالی بافی برخوردارند و در حقیقت این هنر با زندگی مردمان این دیار عجین شده است.

فاطمه کاووسی مدیر موسس آموزشگاه نقشه بافت در کلاردشت در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود : از زمان جدا شدن استان گلستان از مازندران در سال ۱۳۷۶،  فرش کلاردشت به عنوان فرش مازندران معرفی و فرش ترکمن نیز در گلستان معرفی شد.

وی اظهار داشت : سال ۱۳۴۶ اوج رونق این هنر در منطقه بود چرا که بیشتر فرش های تولیدی با طراحی و نقشه های متعدد به کشورهای آلمان ، اتریش ، آمریکا ، کشورهای حاشیه خلیج فارس صادر می شد و متاسفانه بنا به دلایلی به علت بسته شدن کارگاه های ریسندگی و تقلب در نقشه و طراحی های فرش ، چنین وضعیتی روی این حرفه اثرات منفی برجای گذاشت.

این بافنده فرش گفت: در کلاردشت حدود پنج کارگاه قالی بافی وجود دارد که در ۱۲ رشته شامل قالی بافی ، گلیم بافی ، تابلو بافی ، طراحی نقشه ، پته دوزی ، قلاب بافی ، کاموا بافی ، جاجیم بافی و مرمت فعالیت دارند و طبیعتا این عده از افراد برای ادامه فعالیت با مشکلات فراوانی مواجه بوده و چنین وضعیتی باعث بی انگیزگی ، سرخوردگی و دلسردی آن ها شده است .

کاووسی ، تامین امنیت شغلی ، برپایی نمایشگاه دائمی برای عرضه مستقیم فرش ، ارزان شدن قیمت مواد اولیه ، فرهنگ سازی از سوی خانواده ها و مسوولان ادارات با هدف خریداری فرش تحت عنوان هدیه در مناسبت های خاص و زمینه سازی برای عرضه فرش کلاردشت در نمایشگاه های بین المللی در پایتخت ، ارائه تسهیلات ارزان قیمت و دراز مدت را از مهم ترین خواسته های بحق فعالان این حرفه در این شهرستان معرفی کرد.

وی پیشنهاد کرد که اگرچه این شهرستان از آثار تاریخی فراوانی از جمله ساختمان دخانیات به عنوان یک اثر تاریخی برخوردار است و متاسفانه این بنای تاریخی بدون استفاده و در حال تخریب است ولی از این بنای تاریخی به عنوان یک مرکز عرضه فرش با توجه به حضور چشمگیر مسافران  و گردشگران در نظر گرفته شود تا علاوه بر رونق تولید فرش، کمک قابل توجهی به فعالان این حرفه شود.

نقشه های فرش کلاردشت برگرفته از محیط و سنتهای منطقه

مدیر عامل اتحادیه تعاونی های فرش دستبافت کلاردشت در این باره می گوید : فرش کلاردشت با توجه به کاوش های باستان شناسان در تپه کلار قدمتی بیش از شش هزار ساله دارد و مهم تر آنکه نقشه های طراحی شده روی فرش های این منطقه ذهنی بوده به تعبیری الهام گرفته از عقاید ، مرام و  مسلک بافندگان این منطقه است.

الله نور علیجانی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود : اغلب فرش های بافته شده با طراحی جنگلی و به نام این عرصه های طبیعی است و جالب آنکه هیچ حیوان حرام گوشتی هم در این فرش دیده نمی شود و این نشان از آن دارد که مشکل شرعی در مفروش کردن مساجد ، امامزاده ها ،خانه ها و سجاده های ایجاد نشود .

وی اظهار داشت : امروز اغلب بافنده های فرش که حدود ۹۰ درصدشان خانم هستند از لحاظ معیشتی شرائط مناسبی ندارند و علاوه بر خانه داری ،  دامداری ، کشاورزی و همسرداری در این بخش فعالیت دارند متاسفانه سال ها در پشت دارهای قالی محو و دیده نمی شوند درحالی که این هنر به طور زنجیره ای حدود ۳۵ شغل دیگر نیز به صورت مستقیم و غیر مستقیم ایجاد می کند.

وی ، رفوگری ، رنگرزی ، چله کشی ، چله دوان ،  سازنده دار و … را جزو مشاغلی معرفی کرد که در حرفه قالی بافی ایجاد می شود.

وی شمار بافندگان فرش این شهرستان را دست کم شش هزار نفر اعلام کرد و گفت که از این تعداد سه هزار و ۵۰۰ نفر عضو رسمی شرکت تعاونی فرش و بقیه نیز به شکل غیر رسمی برای افراد تاجر فعالیت می کنند و بابررسی های به عمل آمده در گذشته حدود ۸۰۰ تخته فرش دست بافت در این منطقه تولید می شد ولی اکنون این عدد به حدود ۱۲ تخته رسیده است که بسیار ناچیزاست.

گرانی مواد اولیه رغبت تولید را از بافندگان گرفت

 مدیرعامل شرکت تعاونی فرش دستبافت کلاردشت با اعلام آنکه فرش این منطقه در گذشته به دیگر کشورهای اروپایی ، امریکایی و حوزه خیلج فارس صادر می شد، گفت که اما اکنون به علت تحریم ظالمانه و نیز گرانی مواد اولیه دیگر رغبتی برای بافندگان فرش در این منطقه باقی نمانده است .

علیجانی افزود : به عنوان مثال در سال گذشته یک کیلو مواد اولیه خامه قالی حدود ۱۶ هزار تومان بوده ولی اکنون این رقم به حدود ۶۰هزار تومان رسیده است یعنی اگر یک شش متری به ارزش یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان به اتحادیه مرکزی فرش فروخته شود حدود ۲ برابر به غیر از اجرت بافنده مواد اولیه می برد و با ادامه این روند برای بافنده صرفه اقتصادی ندارد.

وی گفت : در حالی زیبای های فرش کلاردشت آنقدر زیاد است که نمی توان به آسانی آن را توصیف کرد و اغلب گردشگران و مسافرانی که به این منطقه سفر می کنند شیفته آن شده و علاوه بر زیبایی آن به دلیل با داوم و ارزان بودن خرید می کنند.

مدیرعامل شرکت تعاونی فرش دستبافت کلاردشت گفت : با همه مشکلات پیش روی این هنر ، در سال ۹۶ بیش از یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان تسهیلات بانکی به ۴۳۸ بافنده فرش پرداخت شد و امسال نیز با پی گیری های به عمل آمده قرار است تا پایان سال به دست کم ۱۲۵ بافنده فرش هر کدام ۱۲ میلیون تومان تسهیلات با کارمزد ۱۸ درصد و با بازپرداخت سه سال پرداخت شود البته این حمایت ها کافی نیست باید برای احیای فرش کلاردشت در این شهرستان برنامه ریزی و تلاش بیشتری انجام گیرد.  

فرش کلاردشت به فرش “‌خرسک “‌ شهرت دارد

مسئول پژوهشی مردم شناسی و میراث معنوی اداره کل میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری مازندران در این باره گفت : فرش کلاردشت یک هنر بومی و تمام نقشه های آن ذهنی و برگرفته از طبیعت کوهستانی این منطقه است و به عبارتی فرش کلاردشت به دلیل دوام و زمختی که دارد به فرش “خرسک ” بیشتر شهرت دارد.

طوبا اوصانلو در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود : هم اکنون به علت اهمیت فرش این شهرستان در حال جمع آوری مدارک مستند از جمله تهیه فیلم های مستند از کارگاه رنگرزی سنتی این شهرستان هستیم  تا بتوانیم زمینه ثبت ملی و جهانی شدن این هنر را فراهم کنیم.

فرشی که مهر اصالت میراث فرهنگی دارد

وی اظهارداشت : نکته مهم تر آنکه فرش کلاردشت مهر اصالت که به نظر از ثبت ملی هم بالاتر است دریافت کرده، مهر اصالت یعنی یک سری از آیتم های رنگرزی دست بافت تار و پود است و باعث افزایش ظرفیت بالای ثبت جهانی شدن فرش این منطقه می شود.

وی ابراز امیدواری کرد از آنجایی که هر سال چهار اثر در کشور ثبت جهانی می شود در نیمه نخست سال آینده فرش کلاردشت در فهرست آثار ملی قرار گیرد تا در ۲ سال آینده شاهد ثبت جهانی این هنر باشیم.

مسئول پژوهشی مردم شناسی و میراث معنوی اداره کل میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری مازندران  گفت : طبیعتا با ثبت ملی شدن فرش کلاردشت ، زمینه برای احیا، ترویج ، اشاعه و توسعه این هنر در این منطقه فراهم می شود.       

شهرستان کلاردشت با جمعیتی دست کم  ۵۰ هزار نفر دارای  یک نقطه شهری و ۱۹ نقطه روستایی است و این شهرستان به علت نزدیکی با جنگل های هیرکانی ، قلل علم کوه ، تخت سلیمان ، چشمه ها و رودخانه های خروشان ، آب و هوای خنک کوهستانی در تمامی فصول سال بویژه نیمه نخست پذیرای مسافران  ، گردشگر داخلی و خارجی است.

منبع: ایرنا

به گزارش عصر دوشنبه ایرنا، مراسم تجلیل از خادمان صنایع دستی با حضور بهمن نامور مطلق رییس دانشگاه هنرهای اسلامی ایرانی استاد محمود فرشچیان، علی وقف‌چی نماینده مردم زنجان در مجلس شورای اسلامی، پروانه حیدری معاون صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان تهران و حجت الاسلام عبدالحسین خسروپناه معاون علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی در سرای فردوسی پایتخت برگزار شد.

نماینده مردم زنجان در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه اساتیدصنایع دستی دریای بی کران هنر این مرز و بوم هستند خاطرنشان کرد:یکی از تکالیف امروز ما همین دین داری، وطن پرستی و تکیه به فرموده های رهبری است که می توان این موضوع را دستان هنرمندان کشورمان به وضوح دید.

وقف‌چی به سفر سفیر بلژیک به استان زنجان اشاره کرد و گفت: در این سفر ظرفیت صنایع دستی کشورمان خوب و ارزشمند توصیف کرد.

وی با بیان اینکه اگر روزی نفت را از ما نخرند، بهترین جایگزین آن فرش و صنایع دستی است تصریح کرد: بزرگترین فراکسیون در مجلس شورای اسلامی مربوط به این هنر است و باید ظرفیت هنر خود را بیشتر به دنیا معرفی کنیم.

این نماینده مجلس با اشاره به اینکه امروز برای از بین بردن جنگ اقتصادی باید همه تلاش کنیم گفت: رشد و توسعه این صنعت سوای ارز آوری به اقتصاد کشورمان نیز بسیار کمک خواهد کرد.

همچنین رییس دانشگاه استاد فرشچیان به تصویب قانون حمایت از استادکاران در مجلس شورای اسلامی اشاره کرد و گفت: بزرگترین فراکسیون مجلس مربوط به فرش و صنایع دستی بوده که سیاست خود را از آن پیگیری خواهیم کرد.

بهمن نامور مطلق اضافه کرد: از طریق این کمیسیون نیز در چند سال اخیر تشکیل وزارت میراث فرهنگی در راستای حمایت از این بخش و حمایت از تشکل های هنری مورد توجه قرار گرفت.

همچنین حجت الاسلام خسرو پناه معاون علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی با بیان اینکه در هیچ کشوری نمی توان تنوع صنایع دستی ایران را دید خاطر نشان کرد که تنوع و کیفیت صنایع دستی کشورمان بسیار ارزشمند است چرا که صنایعش با حکمتش در هم آمیخته شده است.

منبع: ایرنا